مهارت تصمیمگیری
مقایسه مهارت تصمیمگیری مدیران آموزشی بر مبنای روحیه خودباوری و خودآگاهی آنها
در این مقاله به مقایسه مهارت تصمیمگیری مدیران آموزشی بر مبنای روحیه خودباوری و خودآگاهی آنها پرداخته شده است. روش تحقیق از نظر شیوه جمعآوری دادهها، توصیفی بوده است که به روش علّی (مقایسهای) انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را مدیران مدارس متوسطه شهر تهران که به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدهاند، تشکیل دادهاند. ابزار گردآوری دادهها، سه پرسشنامه استاندارد مهارت تصمیمگیری «راسل» (2003) با روایی همگرای 602/0 و پایایی 86/0، خودباوری «جاکوب» (2003) با روایی همگرای 638/0 و پایایی 81/0 و خودآگاهی «نیوستورم و دیویس» (2002) با روایی همگرای 579/0 و پایایی 84/0 در مقیاس سه درجهای بوده است. دادههای گردآوری شده به کمک آزمونهای ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وارﯾﺎﻧﺲ اﺳﺘﺨﺮاج ﺷﺪه (AVE)، جذر AVE و X2 از طریق نرمافزارهای آماری SPSS و Smart-PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج بدست آمده نشان داد مدیران آموزشی که از روحیه خودباوری و خودآگاهی بیشتری برخوردارند، دارای مهارت تصمیمگیری بهتری هستند.
واژههای کلیدی: تصمیمگیری، خودآگاهی، خودباوری، مدیران آموزشی.
منبع: همایش بینالمللی علوم مدیریت «پیشرفتها، نوآوریها و چالشها». شیراز. 1394.
دکتر فاطمه اسلامیه